Mevrouw Timmer over Het Sint Jozefpaviljoen

Ik voel me hier nu echt senang, zoals wij dat zeggen.

De man van mevrouw Timmer was zorgbehoevend en om die reden had het echtpaar zich ingeschreven bij Het Sint Jozefpaviljoen. Helaas overleed meneer nog voor de verhuizing. Op advies van haar dochter besloot mevrouw Timmer toch naar Het Sint Jozefpaviljoen te verhuizen.

Verstandig
Mevrouw Timmer: “Ik was ook al 94 toen dit speelde. En mijn dochter vond het verstandig dat ik ging. Want Nederland vergrijst en het is niet altijd makkelijk om een goede plek te vinden voor ouderen. De kans dat ik ook zorg nodig ga hebben, wordt op mijn leeftijd wel groter. Zelf was ik er nog niet aan toe, ofschoon ik geen auto meer reed, daar werd ik onzeker van. Hier krijg je alles aangereikt en hoef je geen boodschappen meer te doen, niet zelf te koken en schoon te maken. Dat is prettig”. Mevrouw Timmer moest erg wennen in het begin, maar sinds een tijdje heeft ze haar draai gevonden. “Mede door een aardige buurman en een buurvrouw waarmee ik goed kan converseren. Ik vermaak me met lezen, borduren, de stamboom uitzoeken en ik wandel veel”.

Veel van de wereld gezien
Het appartement van mevrouw Timmer ruikt heerlijk kruidig en staat vol mooie schilderen en andere kunstwerken uit diverse landen waar zij woonde met haar gezin. “Ik ben in Nederlands-Indië geboren en als tiener geëvacueerd naar Nederland. Mijn man heb ik in Nederland ontmoet. Ik werkte destijds bij de Nederlandse bank in Amsterdam. Mijn man was oorspronkelijk timmerman. Toen mijn vader dat hoorde zei hij “Trouwen met een timmerman? Daarvoor heb je te veel gestudeerd.” Toen heb ik mijn man ingefluisterd dat hij een andere baan moest zoeken. En dat heeft hij gedaan. En wat wil het toeval? Hij werd door zijn eerste werkgever uitgezonden naar Indonesië! Terwijl hij nog nooit in het buitenland was geweest”. Samen met haar gezin woonde en werkte mevrouw Timmer in tal van landen in Azië en Afrika. “Ik heb veel gezien en veel geleerd. Ik moest ook inventief zijn, want in sommige landen hadden we bijna niets en moesten we veel zelf doen zoals onze kleding naaien en onze eigen koekjes bakken. (Lachend) Daarom sla ik het koekjes bakken hier ook over. Ik heb in mijn leven al zóveel koekjes gebakken”!

Actief en ontspannen
Wat mevrouw Timmer wel elke dag trouw doet, is deelnemen aan de gezond bewegen les. En zelf wandelt ze ook een paar keer per dag. Als de zon schijnt, geniet ze in de tuin op haar vaste plekje. En elke middag doet ze een dutje, net zoals ze dat in de tropen deed. Ook bezoekt ze altijd de muzikale uitvoeringen. (Lachend) "Die mensen doen hun best ons te amuseren dus die moeten wij ook aandacht geven, nietwaar”?

Indonesisch eten
Over het eten is mevrouw Timmer erg te spreken. En helemaal bijzonder is dat de kok van Het Sint Jozefpaviljoen soms kookt uit het kookboek dat de kleindochter van mevrouw Timmer heeft uitgegeven. “Het kookboek is gebaseerd op de basisrecepten van mijn moeder. Ik heb de kok het boek cadeau gedaan en daar maakt hij nu allerlei dingen uit. Dat doet hij best goed”.

Senang
Nu mevrouw Timmer hier alweer een tijd woont, kan ze ouderen die zich aan het oriënteren zijn een goed advies geven. “Je moet twee lijstjes maken. Een lijst met wat hier prettig is, en een lijst met wat je in je huidige woning prettig vindt. Ik woonde voorheen zelfstandig in een appartement met allemaal jonge mensen om me heen. Maar die hadden overdag ook gewoon hun werk. Dan zit je uiteindelijk toch veel alleen. Het duurde even, maar ik voel me hier nu echt senang, zoals wij dat zeggen”.