Heer Wishaupt over wonen en leven in De Sterreschans

Er heerst hier een cultuur om zich te willen verbeteren. Om het beter te doen dan gisteren. Als je die cultuur eenmaal hebt, moet je die bewaken.

Meneer Wishaupt is 82 jaar en woont sinds acht maanden in De Sterreschans. Hij verhuisde van Maastricht naar Nijmegen omdat de sfeer bij De Sterreschans hem direct een goed gevoel gaf.

Goede sfeer
Meneer Wishaupt: “Ik ben geboren in Maastricht en veel van mijn familieleden en vrienden wonen daar in de buurt. Toen mijn cardioloog me aanraadde op zoek te gaan naar een woonplek met zorg heb ik uiteraard ook organisaties in de directe omgeving bezocht. Bij één organisatie heb ik zelfs twee weken gewoond om eens te kijken hoe dat was. Uiteindelijk ben ik bij De Sterreschans terecht gekomen, op aanraden van mijn zoon die hier in de buurt woont en goede verhalen hoorde over deze locatie”.

“Ik zag en voelde direct het verschil. Waar hem dat in zat? Allereerst de appartementen die je hier kunt bewonen; die zijn geweldig. Het gebouw is mooi en sfeervol. Er zit een fijne tuin bij. De mensen zijn vriendelijk en er hangt een positieve sfeer. De eerste keer dat ik hier binnenstapte kreeg ik meteen een goed gevoel en achteraf gezien ben ik daar zeker niet in teleurgesteld. Ik ben blij dat ik op basis van dat positieve gevoel de stap heb gemaakt”.

Verzameling
Het appartement van meneer Wishaupt staat vol met kunstzinnige objecten. Meneer is dan ook een kunstverzamelaar met een speciale interesse in (antieke) kralen.
“Mijn vrouw komt uit een artistieke familie. Zelf heb ik altijd in het bedrijfsleven gewerkt. Ik moest voor mijn werk regelmatig op reis en op een van die reizen kwam ik in een antiekwinkeltje terecht waar prachtige kralen lagen. Die nam ik mee als presentje voor mijn vrouw en zo is het begonnen. Ik ben op een bepaald moment kettingen voor haar gaan maken met die verzamelde kralen uit alle werelddelen. Die vond ze zo mooi dat ik daarmee door ben gegaan. En zo ben ik overgegaan op het zelf ontwerpen van sieraden. Op dit moment ben ik mijn gehele kralenverzameling aan het documenteren. Daar beleef ik veel plezier aan. Ik heb ook voorgesteld om een lezing te geven over kralen van 2000 voor Christus tot 2000 na Christus. En leuk voor mijn medebewoners om de kralen waarover ik vertel in hun handen te kunnen houden”.

Menucommissie
Meneer zit sinds kort in de menucommissie van De Sterreschans. “Ik houd van lekker eten en vind eten ook een belangrijk moment. Dat gaat verder dan wat er op het menu staat. Het is juist de gezelligheid eromheen. Ik zie het ook van dichtbij; mijn medebewoners kijken echt uit naar de maaltijden. Daarom vind ik het belangrijk om actief mee te denken. Binnen de menucommissie krijgen we daarvoor een platform. In de gesprekken die we voeren merk ik dat men dankbaar is voor de input. Als ik iets zeg, pakt men dat positief op en gaat er mee aan de slag. Er heerst hier sowieso een cultuur om zich te willen verbeteren. Om het beter te doen dan gisteren. Als je die cultuur eenmaal hebt, moet je die bewaken. Dat heb ik uit mijn werkverleden meegekregen”.

Op pad
De bourgondische inslag van meneer zorgt er ook voor dat hij regelmatig uit eten gaat. “Dan word ik opgehaald en thuisgebracht door familie of vrienden, kan ik er een wijntje bij drinken. Dat is heel prettig natuurlijk. Mijn schoondochter doet mijn boodschappen en iedere ochtend bak ik voor mezelf een eitje. Daar kan ik echt van genieten. Het feit dat ik niet meer binnen één minuut op het Vrijthof sta, dat mis ik wel. Ik moet nu meer moeite doen om ergens te komen. Laatst werd er vanuit De Sterreschans een reisje georganiseerd naar het Kröller Möller museum. Een paar bewoners in de rolstoelbus, een drietal in een personenwagen en daar gingen we. Het was zo’n succes dat er binnenkort weer een museumtrip op de planning staat”.

Zegeningen tellen
De meeste mensen komen hier en denken ‘ik woon hier slechts een paar jaar’. Mijn advies is: Doe alsof je hier nog dertig jaar woont en maak het gezellig. Probeer je hobby mee te nemen. Wees tevreden met wat binnen je mogelijkheden ligt en tel je zegeningen. Ik doe dat dagelijks en dat zijn er nog veel!”

“We zijn bevoorrecht om hier te mogen wonen en natuurlijk kunnen er altijd zaken beter. Maar tegelijkertijd realiseer ik mij hoe complex het is om een organisatie als deze te runnen. Er werken zoveel mensen, er zijn diverse appartementen, het gebouw moet worden onderhouden, er is een wasserette, er is een restaurant te runnen en zorg wordt geleverd. Er is zelfs een activiteitenbureau. Het is al met al een heel complex gebeuren en ik heb respect voor de organisatie daarvan”.