Een huis vol gezelligheid

Een huis vol gezelligheid

/Blogs

Kerst op Huis ter Weegen is een levend huis, een huis vol mensen, een huis vol warmte, een huis vol ontmoetingen, een huis vol muziek, een huis vol gezelligheid, een huis vol menselijkheid, een huis vol liefde en een huis vol sfeer. Kortom een huis vol.

Kerst begint al bijna een jaar van tevoren. De muzikanten moeten ver van tevoren worden geboekt. Familie moet al ver van tevoren de datum van het kerstdiner weten willen we dat er zoveel mogelijk mensen komen. Het huis wordt versierd en gezamenlijk maken we kerststukjes. De huisraad wordt geteld om een man of vijftig te kunnen voorzien van genoeg bestek en servies. De zolder wordt doorzocht. Maar liefst twaalf dozen met kerstbenodigdheden worden er vandaan gehaald, uitgezocht en gesorteerd. Kaasfondue stelletjes die incompleet zijn en op het laatst nog aangevuld moeten worden. Kaasfondue? Ja, kaasfondue! Huis ter Weegen serveert al jaren traditioneel kaasfondue op het kerstdiner. En dat is ieder jaar weer een succes. Een pannetje in het midden van de tafel en dan gezellig met de bewoners en de familie er omheen. Zo heb je samen wat te doen, ook met bewoners die soms wat minder spraakzaam zijn, je bent samen bezig. In de huiskamer wordt één grote tafel gedekt. De appartementen van de bewoners worden mini-restaurantjes.

Het begint meestal zo rond een uur of drie. De genodigden stromen binnen, begroeten hun familie en trekken zich nog even samen terug met een kop koffie en iets lekkers. ‘Zijn er nog sterke mannen/vrouwen in huis?’. Ja genoeg, eendracht maakt macht. Kracht in dit geval, de enorme tafel staat zo buiten. Dit is de enige oplossing in ons kleine huis. Er worden overal vandaan stoelen tevoorschijn getoverd en een theateropstelling rondom de piano is snel gevormd. De genodigden stromen binnen en krijgen een glaasje bubbels. Gerjanneke, de locatiemanager, houdt haar kersttoespraak. Samen wordt er teruggekeken op het oude jaar, bewoners worden herdacht en er wordt getoast op een fijne kerst. Het kerstconcert begint. Er is een programma samengesteld waarbij meegezongen kan worden en halverwege leest iemand een ontroerend kerstverhaal voor. De toon is gezet. En als dit gedeelte dan is afgelopen en de mensen trekken zich weer even terug op het appartement heeft het wonder zich voltrokken: Alle appartementen zijn omgetoverd tot de zojuist genoemde kleine restaurantjes. Alsof er kaboutertjes aan het werk zijn geweest. Het personeel is al die tijd op de achtergrond zo stil mogelijk druk bezig geweest om alles klaar te zetten.

Toen ik ruim vijf jaar geleden op Huis ter Weegen het eerste kerstdiner organiseerde had ik een strak draaiboek in elkaar gezet. Dat bleek dus helemaal niet nodig. Ik had het personeel schromelijk onderschat. Iedereen werkte perfect samen en wist met een paar kleine aanwijzingen de klus te klaren. Een knap staaltje teamwork waar de meeste restaurants jaloers op zouden zijn! Ondertussen is de tafel weer naar binnen gesjouwd en in een handomdraai ook sfeervol gedekt. In de huiskamer schuiven de mensen aan die alleen zijn of maar heel weinig familieleden op bezoek hebben. De genodigden lopen inmiddels door het hele huis en begroeten andere familieleden die ze voor het eerst zien of die ze al jaren kennen. Voor familie is het fijn om mensen te ontmoeten die ook mantelzorgers zijn. Ook is er familie gekomen van bewoners die zijn overleden. Voor hen is het een manier om nog eens afscheid te nemen van het huis, het personeel en familie die ze vaak jaren daarvoor steeds weer tegenkwamen op Huis ter Weegen, dat gaat niet in één keer.

Dan klinkt het signaal: “Aan tafel”. De ‘kaboutertjes’ wervelen weer door het huis, schenken wijn en ontsteken de onderstelletjes voor de fondue. In de keuken staat de moeder van Gerjanneke (onze chef-kok voor één avond) te roeren in een gigantische pan kaasfondue. Pannetjes worden gevuld en verdeeld over de tafels. De deuren blijven open en men loopt in en uit. En voor wie kaasfondue niet lekker vindt wordt er een aparte maaltijd gekookt. Het is inmiddels acht uur en in de keuken is de afwas bijna gedaan. 13 aangekoekte pannen staan nog in de week. Met een glaasje wijn praten de laatste bezoekers en het personeel na. Afscheid nemen na zo’n fijne avond blijft lastig, het is pas volgend jaar weer kerst …

Ga terug naar het overzicht