Domus Magnus in De Volkskrant

Domus Magnus in De Volkskrant

/Nieuws

Margot Pol gaat in haar artikel in De Volkskrant op zoek naar de ideale woonvorm voor haar moeder. Haar eerste bezoek brengt ze aan De Magistraat in Rotterdam.

1: In luxe

'Het klassieke verzorgingshuis is één grote fabriek, alle kamertjes zien er hetzelfde uit', vindt Erwin Miedema (40), oprichter van Domus Magnus. Tijdens zijn MBA in Fontainebleau woonde hij met de andere studenten in een gerenoveerd kasteeltje. Dáár zou je eigenlijk je oude dag moeten slijten, bedacht hij toen. En dus richtte hij bij terugkomst Domus Magnus op, het bedrijf waarmee hij statige oude panden ombouwt tot luxe woonzorgcomplexen voor senioren. Op de muur van de dinerzaal hangt een krijtbord met het menu van de dag erop. Het doet met z'n lamssalade, citroenmousse en bijpassende wijn, bereid door een chefkok, niet onder voor dat van een chic restaurant; en op vrijdagmiddag is daar een klassiek concert van topmusici.

'Wie kiest voor De Magistraat, kiest voor ouder worden in een viersterrenhotel', glundert locatiemanager Mariëlle van Bork tijdens de rondleiding. Met het verschil dat de kamers hier een stuk ruimer zijn: de 34 appartementen variëren inoppervlakte van 50 tot 120 vierkante meter. Een gasfornuis staat er niet, wel veel antiek en kunst, en in het mooiste appartement een Pastoedressoir. Ik kan zien dat mijn moeder onder de indruk is. Deze voormalige kraamkliniek uit 1911 straalt rust en beschaving uit, hier zul je niet snel een bejaarde hooligan zien. Ook opvallend: wie hier wil wonen, hoeft niet eens bejaard te zijn. Er is geen minimumleeftijd, geen verplichte zorgindicatie en meestal ook geen wachtlijst. De enige voorwaarde is dat de nieuwe bewoner tussen de 3.500 en 5.000 euro huur per maand kan betalen. Exclusief zorg, want die wordt (nu nog) gedeclareerd bij de AWBZ. Een flink bedrag dus, maar heb je eenmaal getekend, dan wordt alles geregeld. Van thuiszorg, medicijnen en een uitlaatservice voor je hondje, tot een activiteitenbegeleider om 's avonds mee naar het theater te gaan. 'Nou, dat wordt sparen', zegt mijn moeder snibbig - hoor ik daar wat licht verholen nijd? 'Tja', antwoordt de locatiemanager beleefd, 'als je geld hebt, wordt alles leuker.' Als we weer in de centrale hal komen, zit een mevrouw in een rolstoel wezenloos naar de schuifdeuren te staren. Ze kijkt precies zoals de bewoners in het traditionele verzorgingshuis van mijn oma's.

Vanavond op het menu bij De Magistraat: salade van lamsham en gedroogde tomaatjes, schelvisfilet met mozzarella en tomaat, romige spinazie en puree en citroenmousse toe.

Klik hier om het hele artikel te lezen.

Ga terug naar het overzicht